‘नियती नै भन्नुपर्ला, म एउटा बालक छँदा मैरो शीरमा पहिर्याइएको श्रीपेच चुपचाप थाप्नेबाहेक मेरो न त चाहना थियो, न त इच्छा। न त कुनै भुमिकाको गुन्जाइस नै थियो। त्यस्तै २०५८ साल जेठ १९ गत० राती दोश्रोपटक एउटा त्रासदीपुर्ण घटना राजदरवारमा घट्दा मैरो पुजनीय दाजुभाउजु लगायत आफ्ना आत्मीय परिवारको विभत्स हत्या भएको र ती प्रिय आदरणीय परिवारको शवमा आँशु बगाएर हल्का पार्नसक्नै मौका समेत नपाउने परम्परा र कर्तव्यकौ जन्जिरमा बाँधिन विवश मेरो अन्तर वेदना शव्दमा व्यक्त गर्न म सक्दिन।’ जैठ २९ गत० पत्रकार सम्मेलनमा पर्वराजालै भनेका भनाइ हन् यी। (more…)